در سیستم های تحت وب که عموما با زبان برنامه نویسی html و یا php نوشته شده اند و روی سرور لینوکس میزبانی می شوند، برای ایجاد پیکربندی در دایرکتوری ها و پوشه ها روی وب سرور آپاچی از فایل .htaccess کمک گرفته می شود.این فایل در زمان عدم دسترسی به root سرور برای کنترل آپاچی بسیار مفید است.

htaccess چیست؟

فایل .htaccess بی نام است و صرفا با پسوند .htaccess شناساسیی می شود. این فایل را با نام distributed configuration files می شناسند .
از دسترسی هایی که با استفاده از این فایل می توانید به آنها برسید :
۱٫کنترل ریدایرکت
۲٫کنترل دسترسی فیزیکی به فایلها و پوشه ها
۳٫کنترل نمایش خطاهای Apache
۴٫تنظیمات URL Rewrite
۵٫مسدود کردن یک یا چند IP خاص یا یک رنج IP
۶٫گذاشت پسورد بر روی پوشه ای خاص
۷٫تنظیمات کش و Expire Date آن
۸٫اعمال برخی تغییرات در تنظیمات پیش فرض PHP، MySQL و Apache
۹٫جلوگیری از نمایش تمامی فایلها یا یک یا چند فایل با پسوندی خاص
۱۰٫انتقال صفحات به صفحه ای خاص
۱۱٫ معرفی یک Default Document در پوشه ای خاص
۱۲٫ تنظیم Default Charset
استفاده از این فایل در همه موارد پیشنهاد نمی شود چراکه در کنار قابلیت های فراوان استفاده از این فایل، با فعال کردن یک تابع احتمال هک شدن وب سایت افزایش خواهد یافت و راه نفوذ هکرها به هاست میزبان عموما از طریق توابع فعال در فایل .htaccess هموار می شود.
تنظیماتی که در فایل .htaccess قرار داده می شود بر روی پوشه جاری و زیر پوشه های آن اعمال می گردد و با قرار دادن یک فایل .htaccess دیگر در زیر پوشه ای خاص تنظیمات پوشه والد نقض می شود.